Τα είπαν όλα οι μαθητές του Ε2 κι ο δάσκαλός τους στην προσευχή της Παρασκευής !!!!!
Τρία χρόνια μετά την σύγκρουση των τρένων στα Τέμπη και τα 57 θύματα .... κανείς δεν ξεχνά, ούτε οι μαθητές-τριες .
Φυσικό επόμενο ήταν η σιωπηλή συγκίνηση και η περίσκέψη απ' όλους στην αυλή του σχολείου μας.
Ευχαριστούμε Κύριε Νίκο
με τους μαθητές-τριές σου.
57 Χαμένες Ζωές
ζητούν επίμονα ΦΩΣ
στην δικιά τους υπόθεση ,
αλλά και στη Ζωή όλων εμάς !!!!!
Τίτλος: Στάση στη Σιωπή
Όχι αλλά Τέμπη
Πόσες φορές το είπαμε έτσι;
Σαν να ήταν δικαιολογία.
Σαν να ήταν κάτι μακρινό.
«Όχι αλλά…»
Και μετά σιωπή.
Σε ψάχνω ώρα. Πάλι εδώ;
Εδώ είναι πιο ήσυχα.
Ή πιο δυνατά;
Εξαρτάται τι ακούς.
Τρία χρόνια…
Μην το λες έτσι.
Πώς να το πω;
Σαν να μην έγινε συνήθεια.
Δες… ακόμα κρατάω εκείνο το μήνυμα.
Δεν το έχεις σβήσει;
Δεν σβήνεται.
Τι έλεγε;
«Φτάνουμε σε λίγο.»
Δύο - τρεις λέξεις…
Τον περίμενα με το φως αναμμένο.
Με την τηλεόραση κλειστή.
Για να ακούσω το κλειδί.
Για να ακούσω τη φωνή.
Δεν άκουσα τίποτα.
Κι όμως άκουσα τα πάντα.
Ονόματα. Ηλικίες. Εισιτήρια χωρίς επιστροφή.
Τι κάνουμε σήμερα;
Σήμερα θυμόμαστε.
Και αύριο;
Αύριο… Δεν ξέρω.
Εγώ φοβάμαι τη λήθη.
Εγώ φοβάμαι τη συνήθεια.
Μου λένε «να είσαι δυνατή».
Μου λένε «ο χρόνος βοηθά».
Ο χρόνος δεν φέρνει πίσω.
Ο χρόνος μετρά απουσίες.
Δεν ήταν αριθμοί. Ήταν γέλια. Ήταν σχέδια.
Ήταν «φτάνουμε σε λίγο».
Πώς χωρά μια χώρα σε ένα βαγόνι;
Πώς χωρά η ευθύνη σε μια λέξη;
Πώς χωρά η σιωπή σε τρία χρόνια;
Θυμάσαι εκείνο το ταξίδι που λέγαμε να κάνουμε;
Δεν το κάναμε ποτέ.
Να το κάνουμε.
Για ποιον;
Για όσους δεν πρόλαβαν.
Το δωμάτιο είναι όπως το άφησε.
Τα βιβλία, τα ρούχα…Ακίνητα.
Σαν τον χρόνο εκείνης της νύχτας.
Δεν ζητούν οίκτο. Ζητούν δικαίωση.
Δεν ζητούν δάκρυα. Ζητούν μνήμη.
Λες να αλλάξει κάτι;
Πρέπει.
Το «πρέπει» δεν φτάνει.
Δεν είναι μόνο θλίψη.
Τι είναι;
Είναι υπόσχεση.
Σε ποιον;
Σε εκείνους.
Να μη γίνει ξανά.
Αν η μνήμη είναι πράξη, ας την κάνουμε.
Αν η αγάπη είναι ευθύνη, ας την κρατήσουμε.
Για τα γέλια που κόπηκαν.
Για τα όνειρα που έμειναν στη μέση.
Για τα παιδιά μας.
Για τις ζωές τους.
Για το αύριο όλων μας.
Να κερδίσουμε πίσω τις ζωές τους.
